Józef Piłsudski i II Rzeczpospolita

Switch to desktop

Lata 2004-2007 są rocznicowymi dla historii Legionów. W sierpniu 1914 roku utworzono Legion Wschodni i Legion Zachodni, połączone jesienią 1914 roku pod nazwą Legiony Polskie. W grudniu powołano I Brygadę, w maju 1915 roku powołano w Kołomyi II Brygadę, zwaną Karpacką lub Żelazną, w tymże miesiącu powołano III Brygadę. Łącznie w Legionach było ok. 30. tysięcy żołnierzy. Większość stanowiła młodzież.
06 Sie

Kompania Kadrowa

Opublikowano w Legiony Polskie

„Żołnierze! Spotkał was ten zaszczyt niezmierny, że pierwsi pójdziecie do Królestwa i przestąpicie granicę rosyjskiego zaboru, jako czołowa kolumna wojska polskiego, idącego walczyć za oswobodzenie Ojczyzny". Dnia 6 sierpnia 1914 r. o godzinie 3,30 rano, — na kilka godzin przed wypowiedzeniem wojny przez Austrję Rosji — wyruszyła pierwsza kadrowa kompanja Strzelców polskich. Szła, ażeby „czynem orężnym budzić Polskę do Zmartwychwstania".

 

slawoj_ikona17 września 1939 roku ostatni rząd Polski przedwrześniowej z premierem Sławojem Składkowskim na czele opuścił granice Polski i udał się do rumuńskich Czerniowiec, gdzie władze polskie zostały internowane. Sławoj Składkowski to lekarz, żołnierz I Brygady Legionów, więzień Beniaminowa, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej (szef sanitarny dywizji, grupy operacyjnej), szef Departamentu Sanitarnego MSWoj., w maju 1926 roku Komisarz Rządu na m.st. Warszawę, minister spraw wewnętrznych (1926-1931 oraz 1936-1939), II wiceminister spraw wojskowych (1931-1936), wreszcie premier rządu RP w latach 1936-1939.
Józef Piłsudski, Edward Rydz-Śmigły i Tadeusz Kasprzycki – towarzysze walki o wolną i niepodległą Polskę, związani na długie lata przez dolę i niedolę ciężkich zmagań z zaborcami, walką na polu bitwy i z przeciwnościami losu -- zostali na zawsze wpisani w dzieje naszej Ojczyzny.

Jerzy Bohdan Leon „Bajka” Krzymowski urodził się 30 marca 1894 w Kossobudach koło Zamościa jako syn Maksymiliana Krzymowskiego i Marii ze Sroczyńskich. Rodzina o pochodzeniu szlacheckim, herbu Ślepowron, z tradycjami patriotyczno-niepodległościowymi.

mundur

Pradziadek, Marcin Krzymowski, został rozstrzelany w czasie Powstania 1863 r. Jerzy uczęszczał do gimnazjum rządowego w Białej Cerkwi ,skąd po strajku szkolnym został przeniesiony do gimnazjum polskiego. Był członkiem PPS, Organizacji Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego. 6 sierpnia 1914 wyszedł z Krakowa – Oleandrów w pierwszym plutonie Pierwszej Kompanii Kadrowej i uczestniczył w jej walkach do 21 listopada1914 r. Następnie został przeniesiony do batalionu uzupełniającego  Leona Berbeckiego, by 25 lutego 1915 powrócić do 1 pp i walczyć w jej składzie do końca walk legionowych. W czasie bitwy pod Kostiuchnówką, na Wołyniu /5-6 lipca 1916/ został ranny pod Polską Górą.

Grzmot_-_ikonaW wojnie polsko-niemieckiej 1939 roku zginęło kilku polskich generałów, jednym z nich był znakomity kawalerzysta – Stanisław „Grzmot” Skotnicki.

 

Stanisław Skotnicki urodził się 13 stycznia 1894 roku w majątku Skotniki w powiecie sandomierskim. Po ukończeniu w 1912 roku średniej szkoły handlowej w Radomiu, rozpoczął studia w Akademii Handlowej w St. Gallen w Szwajcarii. Tam też wstąpił do Związku Strzeleckiego przyjmując pseudonim „Grzmot”. Po ukończeniu w 1913 roku kursu oficerskiego został komendantem ZS w St. Gallen. W lipcu 1914 roku powrócił do Galicji, a 2 sierpnia wziął udział w pierwszej akcji bojowej – był członkiem patrolu, tzw. „siódemki”, który pod dowództwem Beliny-Prażmowskiego dokonał zwiadu w okolicach Jędrzejowa. Skotnicki od października 1914 jako podporucznik był dowódcą plutonu, a od stycznia 1915 roku jako porucznik dowódcą szwadronu w 1 pułku ułanów Legionów Polskich.

Walki legionistów pod Łowczówkiem

Brygada dowodzona przez Sosnkowskiego przez 3 dni w ciężkim lesistym terenie odpierała ataki przeważających sił rosyjskich, przeprowadzając jednocześnie brawurowe przeciwuderzenia i wypady, biorąc do niewoli w sumie 600 żołnierzy i 18 oficerów rosyjskich. Bitwa uwidoczniła znakomite walory żołnierza legionowego, dowiodła też dużego talentu dowódczego Kazimierza Sosnkowskiego, który z wyczuciem i zręcznością kierował obroną powierzonego brygadzie odcinka frontu.

W czasie odwrotu wojsk niemieckich i austriackich spod Warszawy i Dęblina oddziały Piłsudskiego po ciężkich bojach pod Laskami, Trupieniem i Anielinem wykonały ryzykowny manewr z Wolbromia, przechodząc na tyłach wojsk rosyjskich pod Ulinę Małą, na Kraków (9-11 listopada 1914 roku). Po krótkim odpoczynku, oddział Piłsudskiego, mianowanego 15 listopada brygadierem, przerzucony na Podhale stoczył krwawe walki pod Limanową i Marcinkowicami.

Copyright © 2006-2015 ISSN 1899-8348

Top Desktop version