Józef Piłsudski i II Rzeczpospolita

Switch to desktop

23 Cze

Cześć Wielkiemu Sercu!

  • Napisane przez  Marek Kochowicz
Chwila to była szczególna – zaprawdę – wyjątkowa, kiedy to tam, w Wilnie, 12 maja 1936 r. chowano serce, które całe swe życie biło dla Polski...światłej i nowej Europy. Skłania do refleksji tamto wydarzenie – bo nowe czasy przyszły i choć dzieli je od nas granica – ono bije nadal, acz w grobie. Józefa Piłsudskiego komuna skutecznie zepchnęła na margines historii i wyrwała z pamięci zbiorowej Polaków.
 

 

Zdjecia ze zlozenia Serca Marszalka na cmentarzu w Wilnie 12.05.1936

Czy w dzisiejszych czasach – jakżeż innych – nie ma już miejsca na historyczną pamięć, czy romantyczny patriotyzm już jest niedzisiejszy, a w świecie jednoczącej się Europy nie ma miejsca na korzenie? O takiej poniekąd Europie marzył Marszałek, chcąc odtworzyć wspaniałą Rzeczpospolitą Obojga Narodów – dzieło litewskich Jagiellonów (i jeszcze ją rozszerzyć). Może zbyt wcześnie, by odpowiadać na te pytania. Nie ulega jednak wątpliwości, że „narody tracąc pamięć, tracą życie...”. Nowoczesny patriotyzm można rozumieć jednak inaczej – to szacunek dla samego siebie, tkwiącego w trybach różnych wspólnot o swoistych interesach, gdzie spoiwem i pokarmem są korzenie. Niech te dotąd nigdy nie publikowane zdjęcia z uroczystości pogrzebu serca Marszałka na Rossie w Wilnie – będą impulsem do zastanowienia się nad tymi kwestiami. Toż chodzi o człowieka bez którego geniuszu, trudu i serca nie byłoby dziś Polski, Litwy, Europy – takiej, którą coraz bardziej kochamy - a losy świata ...??? Są na współczesnym polskim niebie dwie jaśniejące gwiazdy – Jan Paweł II i Józef Piłsudski. Honorowy Obywatel miasta Leszna – no cóż! – wielki nieobecny w naszych myślach, wśród naszych ulic, placów, parków. Czas najwyższy – by Leszno się przebudziło, by uczciło Go, by korzenie Jego wrosły w leszczyńską ziemię. Już czas najwyższy, by uczcić Jego pamięć choćby popiersiem i nazwą - niech to będzie park u zbiegu Al. Jana Pawła II i wiaduktu Gen. Grota–Roweckiego (pozwalam sobie zaproponować) w odpowiedzi na inicjatywę Związku Oficerów Rezerwy RP im. Józefa Marszałka Piłsudskiego.

Osoba Józefa Piłsudskiego wiąże się ściśle z Polską i Litwą oraz ukochanym przez Niego Wilnem, miastem tak Polaków, jak Litwinów oraz innych narodowości. Marszałek był mężem stanu na miarę światową – którego tolerancja dla wszelkiej inności narodowo-religijnej, wyróżniała go w sposób szczególny od innych, a czego za Jego życia politycy Europy nie rozumieli i nie pojmowali w najmniejszym stopniu. Nie pojmowali tego także i niestety Litwini. Powinniśmy to przypominać na każdym kroku, albowiem tolerancja w historii świata to coś bardzo rzadkiego, a skrajny, nienawistny szowinizm nazywany jest … „patriotyzmem”. Bratobójstwo sprzed wczoraj w Jugosławii – dowodzi, że Historia bardzo wielu niczego nie nauczyła. A w jednoczącej się Europie są ciągle i tacy, którzy wbrew idei Unii nie potrafią pozbyć się tej szowinistycznej i nacjonalistycznej choroby.

Polacy na Litwie powinni tę tolerancję Marszałka przypominać i głosić, bo ich współziomkowie tego nie wiedzą, a często mają wręcz nieprawdziwe pojęcie o Józefie Piłsudskim i jego dążeniach. A nowa epoka wreszcie sprzyja, by współżycie Polaków i Litwinów kształtować według przekonań Marszałka, który należy do historii Polski i Litwy, tak jak jagiellońska przeszłość obu krajów.

 

Marek Kochowicz
 
 
 
Kondukt z Urna. Zdjecia ze zlozenia Serca Marszalka na cmentarzu w Wilnie 12.05.1936
 
Mogiła  
 
Mogiła
 
Zdjęcia autorstwa Radomira Kochowicza z uroczystości złożenia Urny z Sercem Marszałka Piłsudskiego w grobie Matki, na wileńskiej Rossie.
Nadesłał: Marek Kochowicz 
 

 

 

Ostatnio zmieniany niedziela, 29 kwiecień 2012 23:43

Copyright © 2006-2015 ISSN 1899-8348

Top Desktop version