Kopiec Józefa Piłsudskiego na krakowskim wzgórzu Sowiniec jest najbardziej monumentalnym pomnikiem, jaki wzniesiono Komendantowi. Zaczęto go sypać w 20. rocznicę wymarszu Pierwszej Kompanii Kadrowej, 6 sierpnia 1934 r. W sypanie Kopca natychmiast włączyło się społeczeństwo. Z różnych zakątków Polski przyjeżdżali, by pomóc w pracach, przedstawiciele organizacji społecznych i kombatanckich, szkół, jednostek wojskowych. Bywało, iż jednego dnia przez Sowiniec przewinęło się nawet do 10 tys. osób, z których każda wwiozła przynajmniej jedną taczkę ziemi. Z Polski i zagranicy przywożono również urny z ziemią z miejsc, gdzie polski żołnierz przelewał krew, i składano ją w Kopcu. Stąd wzięło się również inne jego określenie – Mogiła Mogił. Prace zakończono latem 1937 r. Jego rozmiary były imponujące: osiągnął wysokość 35 metrów (obecnie ma 33,7 m), średnica liczyła u podstawy 111,1 m, a powierzchnia 0,76 ha.
Po II wojnie światowej został zdewastowany i w zamyśle komunistów miał być zapomniany, podobnie jak inne pamiątki po Komendancie i II RP. Dzięki jednak postawie legionistów z mjr. Józefem Herzogiem na czele oraz skupionej wokół nich młodzieży i opozycjonistów Kopiec udało się uratować. Legioniści otrzymali również wsparcie od kard. Karola Wojtyły, który w 1974 r. pisał: „Pragnę wyrazić moją solidarność z Pańskimi poczynaniami, które mają na celu obronę godności narodu, a zwłaszcza honoru polskiego żołnierza – tego, któremu Polska zawdzięcza niepodległość. Wołanie o szacunek dla pamiątek przeszłości, między innymi dla Kopca Józefa Piłsudskiego na Sowińcu jest uzasadnione. Oby jeszcze było skuteczne…”
Kopiec przetrwał trudne lata i wrósł już na trwałe w krajobraz Krakowa, stając się miejscem zarówno uroczystości patriotycznych, jak i – wraz z otaczającym go Laskiem Wolskim – miejscem spacerów i wypoczynku.
Z okazji 75-lecia Kopca Komitet Opieki nad Kopcem Józefa Piłsudskiego, Muzeum Armii Krajowej im. gen. Emila Fieldorfa „Nila” w Krakowie oraz Związek Piłsudczyków zorganizowały 4 sierpnia 2012 r. okolicznościową sesję naukową. Odbyła się ona w budynku Muzeum AK. Po powitaniu i słowie wstępnym wygłoszonym przez Tadeusza Żabę, zastępcę dyrektora Muzeum, wygłoszone zostały trzy referaty, wzbogacone pokazem multimedialnym. Iwona Fischer (Archiwum Państwowe w Krakowie) omówiła okres powstawania Kopca, Przemysław Wywiał (Muzeum AK) – jego dzieje po 1945 r., natomiast Lucjan Muszyński (Związek Piłsudczyków) – przypomniał wydarzenia, jakie rozegrały się w sierpniu 1914 r. W drugiej części konferencji przeprowadzono debatę na temat ruchu piłsudczykowsko-niepodległościowego w historii i współcześnie. Wzięli w niej udział Piotr M. Boroń (uczestnik Kadrówki z lat 80., pracownik Muzeum AK), Jan J. Kasprzyk (komendant Marszu Szlakiem Pierwszej Kompanii Kadrowej) i dr Jerzy Bukowski (przewodniczący KOnKJP).
Referatom oraz debacie przysłuchiwali się przedstawiciele organizacji kombatanckich i niepodległościowych, miłośnicy historii Krakowa, a także przybyli z całej Polski członkowie organizacji strzeleckich, którzy 6 sierpnia wyruszyli na XLVII (32. po wojnie) Marsz Szlakiem Pierwszej Kompanii Kadrowej z Krakowa do Kielc. Wśród nich znaleźli się m.in. mł. insp. ZS Dariusz Nowiński, Komendant Główny Związku Strzeleckiego, mł. insp. ZS Marcin Waszczuk, szef sztabu ZS „Strzelec” OSW, st. insp. Lucjan Muszyński ze Związku Strzeleckiego „Strzelec” oraz ppor. Piotr Augustynowicz, Komendant Główny Polskiej Organizacji Wojskowej.
Podzielili się oni również swoimi refleksjami i wspomnieniami związanymi z pracami przy Kopcu oraz udziałem w Marszach. Okazało się, że na sali znalazł się również uczestnik sypania Kopca, który brał udział w pracach jako członek szkolnej delegacji w latach 30.
Organizatorzy konferencji wyrazili nadzieję, iż również w kolejnych latach uda się zorganizować w Muzeum AK podobne spotkania – w ramach imprez towarzyszących Kadrówce.