Polacy wzięli do niewoli sztab 1 DP litewskiej wraz z dowódcą

20 październik

 

Komunikat Sztabu Generalnego z dnia 20 października:

„Dnia 18 bm. o godzinie 24 na całym froncie nastąpiło wstrzymanie działań wojennych.

Na odcinku południowym nieprzyjaciel do ostatniej chwili zachowywał się aktywnie, dążąc uporczywie do wyparcia nas z zajmowanych terenów.

Dzięki brawurowej postawie naszych oddziałów, wszystkie ataki były odparte, dzięki czemu linia rozejmu przebiega przez Słuck, Grabowo, Kapcewicze, Olewsk, Zwiahel, Chmielnik i Deraźnę, które pozostały w naszych rękach.

Według dokładnych obliczeń, zdobycz korpusu jazdy z akcji na Korosteń wzrosła do liczby 3400 jeńców, 8 pociągów pancernych, jednego pociągu sanitarnego, 14 dział, 70 karabinów maszynowych i 250 wozów taborowych.

Naczelne Dowództwo z uznaniem podkreśla świetną pracę korpusu jazdy pod dowództwem pułkownika Rómmla, który powyższą akcję przeprowadził.

 

Wilhelm Wilczyński o początkach stabilizacji:

„Odpoczynek w miejscowości Horodziki. W tym czasie praca w kompanii nad doprowadzeniem broni oraz wszelkiego oporządzenia żołnierskiego do porządku. Poza tym kąpiel, odwszanie itp. Dowódcy kompanii jak zwykle mają wiele zmartwień z końmi, wozami, uprzężą, kuchniami i zaopatrzenie, które jeszcze regularnie nie jest dostarczane. Zanosi się, że w ogóle mamy tu pozostać na leżę zimowe, dlatego dużo też pracy przy porządkowaniu rejonów, umieszczaniu tabliczek z numeracjami jako wskaźniki orientacyjne itp.”.

 

Stefan Szyłkiewicz o walkach z Litwinami:

„Dnia 20 października zdobywamy wieś Purniszki.

B oj zażarty trwa na całym froncie. Litwini skupiają wojsko, by uderzyć na Wilno. Nasz pułk dostał rozkaz niepokojenia wroga i odciągania zgrupowanych sił”.

 

Kazimierz Sokołowski o słabym przepływie informacji o warunkach rozejmu:

„Ładna historia! W czasie wydawania darów amerykańskich (swetra, rękawiczek, skarpetek i woreczka z igłami i nićmi) podporucznik powiedział, że nam – pisarzom kancelarii – da konie i będziemy się ćwiczyć na maneżu. Znaczy, przypominają się fatalne dni Będzina i udręczeń kadrowych (…).

Czytałem dzisiaj urywek «Kuriera Porannego» sprzed kilku dni. Po lekturze nie rozumiem: jakie są granice Polski, Ukrainy i Białej Rusi – nie wiem ani ja, na zasadzie tego artykułu, ani jego autor. W każdym bądź razie stoimy już istotnie przed faktem zawarcia pokoju i uznania niepodległości dwóch państw kresowych, oddzielających nas od Rosji. Generał Bałachowicz – sądząc z «Kuriera Porannego» – będzie prowadzić wojnę w dalszym ciągu i usuwać bolszewików z granic Białej Rusi. O Wilnie, jak i o reszcie wprost palących spraw, nic nie postanowiono konkretnie”.