W Mroczkowie koło Opoczna, we dworze u aprzyjaźnionych z Długoszowskimi
Państwa Libiszowskich, także herbu Wieniawa, odbywał się latem
wieczorowy raut na świeżym powietrzu, nad stawem. Wszyscy ubrani byli
wieczorowo. Ponieważ dzieci wiedziały, że pan generał lubi się bawić z
nimi, więc starszy syn Państwa Libiszowskich, ok. 10-letni wtedy,
zapytał Wieniawę:
– Czy to prawda, że wujek spełnia prośby dzieci?
– Tak, oczywiście, spełniam prośby dzieci – odparł wujek Długoszowski.
– I gdybym miał jakieś życzenie, to wujek je by spełnił?
– Tak, powiedziałem przecież, że nie odmawiam dzieciom.
– To niech wujek wejdzie dla nas do stawu! – padło życzenie.
Wieniawa
wszedł bez namysłu do stawu ku uciesze dzieci i zdziwieniu dorosłych.
Zapytał chłopca po chwili, czy już może wyjść, bo garnitur robi mu się
coraz cięższy. Chłopiec zezwolił i Wieniawa ociekający wodą wyszedł ze
stawu.
Wtedy przerażony chłopiec zapytał:
– Dlaczego wujek to zrobił, ja przecież żartowałem.
A wujek odparł mu:
–
Dałem ci słowo, że spełnię twoje życzenie. Nie mogłem postąpić inaczej.
Zapamiętaj na całe życie, jeżeli dasz komuś słowo, że coś zrobisz, zrób
to honorowo, choćby bardzo bolało.

---