Cechy osobiste Ojca były wielokrotnie
weryfikowane w corocznych Uzupełnieniach List Kwalifikacyjnych
korpusu oficerskiego. Podkreślano Jego wybitne poczucie honoru,
wybitną siłę woli, bardzo dobre wyszkolenie. "Wrodzona skromność nie pozwala mu
na narzucanie drugim swego wpływu” – szef sztabu major Chwalibowski. "Wszystkie usterki wynagradza
niezwykłą prawością charakteru, lojalnością, pracowitością,
sumiennością i umiejętnością milczenia w sprawach służby”- dr Wieniawa-Długoszowski – gen.
brygady – Dowódca Dywizji.

Żołnierski życiorys mojego Ojca
zamieszczony w zachowanym do dziś wniosku o odznaczenie Srebrnym
Krzyżem Zasługi jest lapidarny:

Kazimierz Kwieciński – rotmistrz, były
dowódca szwadronu, odznaczony:

1. Virtuti Millitari 5

2. Krzyż Niepodległości

3. Krzyż Walecznych – 4-krotnie

Do Wojska Polskiego wstąpił
1.11.1918. Poprzednio służył w Legionach Polskich od 13.9.1914 do
31.10.1918. Na froncie polsko – bolszewickim przebywał 3 lata 15
m-cy. Przeniesiony w stan spoczynku 30.4.1935. Za tym zwięzłym opisem kryje się
romantyczna i dramatyczna historia odważnego patrioty.

Ojciec urodził się 18.2.1893 r. w
Bieczu na Podkarpaciu. Po zdaniu egzaminu dojrzałości wstąpił na Wydział Prawa i Administracji
Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Studia przerwał po 4
semestrach wstępując do I Brygady Legionów Polskich –
najpierw 6-go Baonu Piechoty, później I Pułku Ułanów,
w którym odbył całą kampanię wołyńską i uzyskał
stopień starszego ułana.

Po kryzysie przysięgowym Ojciec został
wcielony do armii austriackiej, a po powstaniu Państwa Polskiego
zgłosił się do formującego się pod dowództwem rotmistrza
Gustawa Orlicz – Dreszera I Pułku Szwoleżerów
(początkowo I Pułk Ułanów, później I Pułk
Szwoleżerów Lekkokonnych, a od grudnia 1919 – I Pułk
Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego) włączonego do
grupy pułkownika Beliny-Prażmowskiego.

Ojciec został powołany do składu
naprędce skleconego szwadronu, który wsławił się w bitwie
pod Dołhobyczowem. Rocznica tej bitwy była później
obchodzona jako święto pułkowe. “Dołhobyczów nauczył nas, że
duch żołnierza decyduje o zwycięstwie” – czytamy w Historii
Wojennej I Pułku Szwoleżerów (3). Znajdziemy tam kilkakrotnie wymieniane
z uznaniem nazwisko mojego Ojca.

Ojciec w I Pułku Szwoleżerów
przeszedł całą drogę bojowych awansów od ułana do
rotmistrza – dowódcy szwadronu uczestnicząc w kampaniach na
frontach: ukraińskim, wileńskim, poleskim, kijowskim, wołyńskim i
bitwie warszawskiej.

W dniu imienin Marszałka 19 marca 1921
r. sztandar I Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego
został odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy. “Dzień ten był pamiętny dla
wszystkich szwoleżerów. Na bankiecie w Chełmie Marszałek
Piłsudski zabrał głos i w jędrnych żołnierskich zwrotach
scharakteryzował całe działanie pułku, wskazując przytem czego
od kawalerii wymaga. Była to największa pochwała dla pułku, gdy
Naczelny Wódz stwierdził, że pod jednym względem
szwoleżerowie byli uprzywilejowani, to jest, mieli ciągłą okazję
do odznaczania się, gdyż gdzie tylko była ważniejsza akcja, a
potrzeba było kawalerii – tam byli szwoleżerowie przerzucani”.
(Historia Wojenna I Pułku Szwoleżerów Józefa
Piłsudskiego).

Męstwo Ojca zostało okupione licznymi
ranami ( 1914, 1915, 1919, 1920 ). W 1919 roku cudem odratowany (do końca
życia zmagał się z narastającymi dolegliwościami) powrócił
na front ukraiński, a w 1920 r. prosto ze szpitala dołączył do
pułku w bitwie warszawskiej.

Cechy osobiste Ojca były wielokrotnie
weryfikowane w corocznych Uzupełnieniach List Kwalifikacyjnych
korpusu oficerskiego. Podkreślano Jego wybitne poczucie honoru,
wybitną siłę woli, bardzo dobre wyszkolenie. "Wrodzona skromność nie pozwala mu
na narzucanie drugim swego wpływu” – szef sztabu major Chwalibowski ). “Wszystkie usterki wynagradza
niezwykłą prawością charakteru, lojalnością, pracowitością,
sumiennością i umiejętnością milczenia w sprawach służby”- dr Wieniawa-Długoszowski – gen.
brygady – Dowódca Dywizji.

Okupacja – to tragiczne spiętrzenie
losów mojej rodziny. Ojciec włączył się w organizację
Państwa Podziemnego. W 1942 roku został aresztowany i osadzony na
Pawiaku a następnie w hitlerowskim obozie koncentracyjnym na
Majdanku. Zmarł 18.7.1943 roku.

Z zawieruchy wojennej ocalała garstka
zdjęć Ojca, indeks Uniwersytetu Jagiellońskiego i legitymacja
Orderu Wojennego – Krzyż Virtuti Militari ( “cnocie wojskowej –
dzielności żołnierskiej” ).

Ojciec pozostawił młodą żonę i 2
małoletnich synów w serdecznym żalu i tęsknocie. Mnie obraz
Ojca w ogóle się nie utrwalił – Znam Go ze zdjęć i
rodzinnych wspominków ludzi, których już teraz między
nami nie ma. Zobaczyć Go na filmie, w ruchu, w bliskości
znakomitych postaci było dla mnie wielkim przeżyciem. Dziękuję
Pathe 39 za umieszczenie tego filmu w internecie a p. Hance
Tryszczyło – Mróz za pobudzenie mnie do starań o zebranie
tych okruchów informacji o Ojcu jakie są jeszcze dostępne.

13.09.1914.-  przydzielony do VI baonu 1
P.Piechoty LP (dow. J.Piłsudski) – 1 Brygada LP.

23.06.1915. KK przeniesiony do 1 P.Ułanów
LP (dow. W.Belina-Prażmowski) – 1 szwadron

Kampania wołyńska – bitwy pod
Maniewicami, Stochowem, Styrem, Kostiuchnówką.

09.1916. KK mianowany st. ułan.

26.09.1917. St.ułan KK wcielony do 8 P.Uł. 10
K.D. Aus.-Gruppe w m. Maros Veserhely.

ranny 1914, 1915.

20.11.1918. ZIEMIA CHEŁMSKA.

St. ułan KK wstępuje do Wojska
Polskiego – 1 P.Ułanów (rtm Orlicz – Dreszer) 3 szwadron,
I Brygada Kawalerii (płk. Wł. Belina – Prażmowski)

 11.1918. KK mianowany plutonowym
kawalerii.

10.12.1918. DOŁHOBYCZÓW.

Bitwa pod Dołhobyczowem – później
Święto Pułku. 

Plutonowy kaw. KK – 1 P.Ułanów
szwadron specjalny1 pluton.

8.01.1919. – 10.01.1919. FRONT
UKRAIŃSKI 

Plutonowy kaw. KK – 1P.Szwoleżerów
(lekkokonnych) 3 szwadron – straż przednia grupy mjr. Orlicz –
Dreszera. 

KK ciężko ranny ( Sulimów ).

11.01.– 24.04.1919 WADOWICE -szpital 

25.04. – 24.06.1919. Plutonowy kaw. KK – 1 P. Szwoleżerów
(lekkokonnych) szwadron zapasowy. 

15.05.1919. KK mianowany wachmistrzem
linjowym

25.06. – 24.09.1919. FRONT WILEŃSKI 

Wachmistrz linjowy KK – 1 P.Szwoleżerów
(lekkokonnych) Oddział Marszowy 

3 szwadron – bitwy – Iłża,
Horodyszcz, Wilejka. Pochwały dowództwa I Brygady. 

25.09.1919. KK mianowany podporucznikiem.

25.09.1919. – 9.06.1920. FRONT
UKRAIŃSKI 

Ppor. Kawalerii KK – 1 P.Szwoleżerów
(od 12.1919.) Józefa Piłsudskiego 2 szwadron, mł. oficer
szwadronu. 

Ciężkie boje z Rosjanami . Śmiała
szarża 2 szwadronu – rozkazy pochwalne płk Sikorskiego.

10.06. – 27.07.1920. FRONT WOŁYŃSKI 

Ppor.kawalerii KK – po d-cy szwadronu –
16 P. Ułanów 2 szwadron. Walki z kawalerią
Budionnego.Odwrót. 
 

16 P.U. walczy wspólnie z 1
P.Szwoleżerów JP. 

KK ranny ( Szczurowice ). 

28.07 –15.08.1920. BYDGOSZCZ –
szpital.

16.08.1920. FRONT POLESKI – BITWA
WARSZAWSKA.

Ppor. Kawalerii KK- 1 P.Szwoleżerów
JP, 4 szwadron, mł.oficer szwadronu. 

Natarcie pieszo na Płońsk, bitwa pod
Jarocinem, szarża pod Ćwiklinem. 

Boje pod Ciechanowem. 

Pierwsze odznaczenia VM w kawalerii przy
akompaniamencie toczącej się bitwy.

 28. 08. 1920 FRONT WOŁYŃSKI 

wyjazd do Chełma p-ko Budionnemu.
Ciężkie walki . 

13.10.1920. defilada przed Orlicz –
Dreszerem 

KK ranny 1919,1920.

Odznaczony w czasie wojny : 

Virtuti Militari V-klasy Dekr Nacz.
Wodza 3372 legit. z 11.05.1933. krzyż 43/23 

Krzyż Walecznych po raz 1,2,3,4 Rozk.
M.S.Wojsk 12799.

Andrzej Kwieciński

"Beliniacy u Marszałka" – film na którym można rozpoznać  Kazimierza Kwiecińskiego.