Hej strzelcy wraz, nad nami Orzeł Biały.
A przeciw nam śmiertelny stoi wróg.
Wnet z naszych strzelb piorunne zagrzmią strzały,
A lotem kul kieruje Zbawca Bóg.

Więc gotuj broń i kule bij głęboko,

o ojców grób bagnetów naostrz stal.
Na odgłos trąb twój sztucer bierz na oko.
Hej, baczność, cel i w łeb lub w serce pal.

Hej, trąb, hej, trąb, strzelecką trąbką w dal,
A kłuj, a rąb, i w łeb lub serce pal.

Wzrósł liściem bór, więc górą wiara strzelcy,
Masz w ręku broń, a w piersiach święty żar,
Hej, Moskwa, tu, a nuże tu, wisielcy!
Od naszych kul nie schroni kniaź ni car!

Raz przecie już zabrzmiały trąbek dźwięki,
Lśni polska broń, jak złotych kłosów fal.
Dziś spłacim łzy sióstr, matek i wdów jęki.
Hej, baczność, cel i w łeb lub w serce pal!

Hej, trąb, hej, trąb, strzelecką trąbką w dal,
A kłuj, a rąb, i w łeb lub serce pal.

Chcesz zdurzyć nas, oszukać chcesz nas czule,
Plujem ci w twarz, za morze twoich łask!
Amnestią twą owiniem nasze kule,
Odpowiedź da huk armat, kurków trzask,

Do Azji precz, potomku Dżengischana!
Tam naród twój, tam ziemia carskich gal,
Przez ciebie krwią ta ziemia nasza zlana;
Hej, baczność, cel i w łeb lub w serce pal!

Hej, trąb, hej, trąb, strzelecką trąbką w dal,
A kłuj, a rąb, i w łeb lub serce pal.