Ciemne Łazienki szumią wiosną

Pośród tych liści młodych szmeru

Posągi budzą się i rosną

I patrzą w okna Belwederu

Wstał Ares, Pallas dźwiga czoło

Przykryte wieków rdzą i pleśnią

Oto zamyka się już koło

Zrodzone z pieśni nową pieśnią

Tutaj w tym parku w noc jesienną

Zerwał się wicher i ścichł łkaniem

Tu w tym pałacu przed świtaniem

Dumałeś nieraz w noc bezsenną

Tutaj strudzone Twe źrenice

zasnuła ciemna mgła wieczności

Gdyś już nasycił błyskawicą

Święty nam wszystkim głód wolności

W pokoju cisza. Pachnie eter

Lekarz puls bada. Płacze żona

A za oknami Persefona

Wita znów matkę swą Demeter

 

Źródło: Wiadomości Literackie nr 21 (60) z 26 maja 1935 r.