Mieczysław Kwieciński pseudonim „Oset” urodził się 2 czerwca 1893 r. w Miechowie. Był synem małżonków Mateusza Kwiecińskiego (urzędnika kolejno: gminnego, powiatowego w Miechowie, a w końcu gubernialnego i wojewódzkiego w Kielcach) i Weroniki z domu Klatt.
Rozpoczął naukę w gimnazjum rosyjskim w Kielcach, aby po strajku szkolnym w 1905 roku kontynuować ją dalej w kieleckiej Szkole Handlowej. W starszych klasach kieleckiej handlówki uczestniczył w działalności tajnych kółek patriotyczno niepodległościowych, których ram organizacyjnych i struktury nie sposób obecnie odtworzyć. Był współorganizatorem skautingu na Kielecczyźnie. O udziale Kwiecińskiego w tworzeniu kieleckiego „Zarzewia” wspomina Kazimierz Pluta-Czachowski. W 1911 roku skończył Kielecką 7-klasową Szkołę Handlową Miejską (matura).
W tym samym roku wyjechał do Belgii, gdzie na Uniwersytecie w Liege (Leodium) podjął studia na Wydziale Arts et Manufaktures w zakresie chemii (specjalność farbiarstwo). Jeszcze w 1911 r. wstąpił w Leodium do Związku Walki Czynnej, a później Związku Strzeleckiego, gdzie ukończył kurs oficerski. W 1912 roku zostaje plutonowym. Działał również w Stowarzyszeniu filareckim (Filarecja). W latach 1913-1914 prowadził wspólnie z Aleksandrem Gonzagą- Myszkowskim szkołę podoficerską Związku Strzeleckiego w Liege.
W 1914 roku znalazł się w zarządzie głównym „Unii Stowarzyszeń polskiej młodzieży niepodległościowej-postępowej”. W czasie studiów odbywa indywidualne spotkanie z Józefem Piłsudskim wizytującym ośrodki uniwersyteckie, gdzie znajdywały się większe skupiska polskiej młodzieży. Latem 1914 roku przyjeżdża bezpośrednio z Belgii do Krakowa na „Szkołę Strzelecką” i tu wstępuje do Legionów Polskich.
Mieczysław Kwieciński stoi pośrodku
Wyruszył na wojnę w dniu 8 sierpnia 1914 r., w składzie 13-tej kompanii obywatela Jerzego „Rojana”-Śladkiego, jako dowódca jej 4-tego plutonu. W wyniku reorganizacji 13-ta kompania zostaje przemianowana na 2-gą i pod dowództwem Kordiana „Ignacego” Zamorskiego wchodzi w skład II baonu ob. Mieczysława „Norwida”-Neugebauera. Po następnej reorganizacji przeprowadzonej w Kielcach M. Kwieciński znajdował się nadal w składzie 2-giej kompanii, dowodząc 3-cim plutonem. W czasie pobytu Legionów w Kielcach, otrzymał konia wierzchowego, wraz z oporzadzeniem, w prezencie od pana Mieczysława Karsza – naczelnika kieleckiej straży ogniowej i właściciela miejscowego browaru. 9 października 1914 r. rozkazem Komendanta Głównego awansowany na podporucznika (Kwatera Główna Jakubowice baon II poz. 52 M. Kwieciński ppor.). W składzie 2. kompanii II baonu ppor. Oset odbywa kampanię jesienną 1914 roku. 18 grudnia 1914 r. otrzymuje w Nowym Sączu dowództwo kompanii „chłopców podhalańskich”. W wyniku przeprowadzonej ogólnej reorganizacji l Brygady Legionów Polskich w grudniu tego roku ppor. „Oset” wchodzi w skład 5pp LP, jako dowódca 3. kompanii w II baonie Olszyny-Wilczyńskiego. Brał udział w bitwie pod Łowczówkiem, gdzie został ranny. Krótkotrwale przebywał w szpitalu wojennym w Cieszynie. 1 stycznia 1915 r. rozkazem Józefa Piłsudskiego awansowany do stopnia porucznika. Po wyjściu Legionów z leż zimowych w Kętach M. Kwieciński był nadal dowódcą trzeciej kompanii, która wskutek następnej reorganizacji (tworzenie batalionów czterokompanijnych) otrzymuje „7” w 5 pp LP. Porucznik „Oset” brał jeszcze udział w walkach nad Nidą oraz walczył pod Konarami.
Zginął pod Przepiórowem (rejon Konar) w dniu 23 maja 1915 r., przygotowując się ze swoją kompanią do ataku na pozycje rosyjskie. Tak śmierć porucznika Kwiecińskiego opisuje autro monografii 5 pułku piechoty Legionów Gustaw Łowczowski:
Dowódca 7 kompanii por. Oset-Kwieciński chcąc rozpoznać stanowiska rosyjskie na które miał uderzyć, mimo świadomości niebezpieczeństwa, uniósł się, by widzieć ponad trawy i w tej niemal chwili padł otrzymawszy w brzuch serie pocisków z ckm. Zanim skonał zdążył gońcowi strzelcowi Czesławowi Kopańskiemu rzucić tylko jedno zdanie świadczące o poczuciu obowiązku: ”Powiedz Olkowi (ppor. Myszkowskiemu), że ma objąć kompanię”.
Pochowany pierwotnie w Pęcławicach, naprzeciw mogiły kpt. Kazimierza Herwina-Piątka. W 1916 roku ekshumowany staraniem Ojca. Powtórny pogrzeb w dniach 4-5 maja 1916 r. przeszedł trasą z Miechowa przez Słomniki do Iwanowie i miał charakter patriotycznej manifestacji. Na odcinku od Prandocina orszakowi pogrzebowemu towarzyszyła, przy bardzo licznym udziale tamtejszej parafii, banderia krakusów, którą zorganizował p. Gwiazda miejscowy działacz ludowy wraz z ks. Romualdem Wiadrowskim proboszczem prandockim – powstańcem z 1863 r. Końcowe uroczystości pogrzebowe odbyły się w Iwanowicach, gdzie śp. por. Mieczysław Oset-Kwieciński został pochowany na miejscowym cmentarzu. W trakcie uroczystości pogrzebowych w Miechowie, grupa miejscowych pań (koleżanki Weroniki Kwiecińskiej) wykonała, pod przewodnictwem p. Klary Kownas, amarantowy sztandar z aplikowaną postacią Orła Białego, którą nakryto trumnie bohatera.
Powtórny pogrzeb porucznika Kwiecińskiego
Grób por. „Oseta”
Mieczysław Kwieciński rodziny nie założył. Młodzieńczym zauroczeniem Mieczysława, jak można domniemywać, była Wanda Asendi – dziewczyna piękna i wykształcona, córka sekretarza Urzędu Gminy w podkrakowskich Michałowicach. Chociaż obydwie rodziny wiązały z parą młodych ludzi duże nadzieje na przyszłość, to bohaterska śmierć Mieczysława te wszystkie plany i marzenia obróciła wniwecz.
Nazwisko Mieczysława Kwiecińskiego zostało wypisane na tablicy pamiątkowej poświęconej uczniom Kieleckiej Szkoły Handlowej, którzy polegli za Ojczyznę. Tablica znajduje się w holu danego gmachu Szkoły w Kielcach.
Odznaczenia M. Kwiecińskiego
- Order Virtuti Militari V kl. Nr krzyża 6482 Nr wniosku 11639, nadanie zatwierdzone Dekretem Naczelnego Wodza Nr 12845A/M z dn. 17.05.1922 r.
- Krzyż Niepodległości nadany zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dn. 9.11.1933 r.
Wykaz podstawowych źródeł:
a/ czasopismo Zuchowaty Nr 11 z 1936 r. / tamże artykuł H.Zielińskiego „Dzieje II baonu
5pp”/ oraz Nr 2/1916 i roczniki 1936, 1937.
b/ >Piąty Pułk Piechoty Legionów „Zuchowatych”< opracował G. Łowczowski, Koło Piątego Pułku Piechoty Legionów, Londyn 1968 r.
c/ >Kartki z dziennika oficera I Brygady< Tadeusz Kasprzycki, Warszawa 1934 r.
d/ >Pamiętniki generała broni Leona Berbeckiego< , Wydawnictwo Śląsk 1959 r. /str.107/
e/ >Mogiły
f/ >Bitwa pod Konarami
g/ czasopismo „Panteon Polski”, Lwów, Nr 3 z dn. 1.12.1924 r.
h/ wykaz kawalerów VM z okresu II RP /Centralne Archiwum Wojskowe sygn. akt. CAW GISZ
302.17.25/ tamże na str.155 w poz.30 wymieniony M. Kwieciński
i/ „W dniu Imienin Komendanta” wydanie specjalne dziennika >Polska Zbrojna
dn.19.03.1932
Tamże artykuł Janusza „Wspomnienia ze Związku Strzeleckiego w Belgii”
j/ >Nowości Ilustrowane< Nr 23 z dn. 3.06.1916 r./Kraków/
k/ >Nowa Reforma< Nr 240 z 13.05.1916 /Kraków/
l/ .>Naprzód< Nr 234 9.06.1915 r./Kraków/
m/ listy M. Kwiecińskiego pisane z Liege do rodziny
n/ Księgi parafialne Rzym.-Kat. Parafii Grobu Bożego w Miechowie
o/ >NIEPODLEGŁOŚĆ< t. VI /po wznowieniu/, Londyn 1958 r. /strony 82,84 i 85/
p/ Słownik biograficzny >Kawalerowie Virtuti Militari< , Tom II część I, Koszalin 1991 r
r/ artykuł „Z legionowego szeregu” zamieszczony w kieleckim >Słowie Ludu< Nr 1589 z
02.02.90 r.
s/ Wiktor Krzysztof Cygan, >Słownik biograficzny oficerów Legionów Polskich, Warszawa
1992 r.
Dane biograficzne zebrał Jan Matzke
(wnuk Marii Kwiecińskiej, siostry por. „Oseta”)