Po kryzysie przysięgowym w 1917 r. Wieniawa został zdegradowany do stopnia szeregowca i wcielony do armii austro-węgierskiej. Ponieważ miał wykształcenie lekarskie władze postanowiły go w tym kierunku wykorzystać wysyłając do Cieszyna, gdzie w szpitalu wojskowym pełnił obowiązki ordynatora oddziału chorób wewnętrznych. Jak sam później żartobliwie wspominał miał na tym polu same sukcesy, bowiem „chorym” aplikował: od pępka w górę – aspirynę, od pępka w dół – rycynę.