8 sierpień
Odbyło się spotkanie Naczelnego Wodza Józefa Piłsudskiego z Szefem Sztabu gen. Rozwadowskim i gen. Weygandem.
Komunikat Sztabu Generalnego z dnia 8 sierpnia:
„Oddziały jazdy nieprzyjacielskiej, posuwają się szeroką ławą wzdłuż granicy niemieckiej, zajęły Przasnysz, a mniejszymi podjazdami posuwają się pod Mławę i Ciechanów.
Oddziały nasze, które opuściły Różany, otrzymały rozkaz ich ponownego zajęcia.
Między Narwią a Bugiem po zaciętych i uporczywych walkach, został wyparty z okopów pod Przytyczem, obecnie więc odzyskana jest na tym odcinku w całości nasza linia obronna.
Na zachód od Sokołowa w dalszym ciągu zacięte walki. W lokalnych kontratakach wzięliśmy kilkudziesięciu jeńców i kilka karabinów maszynowych.
Między Drohiczynem a Kodeniem nasze wojska pozostają w ciągłych walkach z nieprzyjacielem, który nie bacząc na duże straty w dalszym ciągu tu napiera.
Wzdłuż Bugu między Kodeniem a Włodzimierzem Wołyńskim zostały zniweczone wszelkie próby nieprzyjacielskie sforsowania rzeki.
Na południu dalsze lokalne potyczki, między Strypą a Seretem, o ogólnie pomyślnym dla nas charakterze”.
Józef Jaklicz o skutkach picia z gen. Bałachowiczem:
„Przez dwie doby piłem z gen. Bałachowiczem. Jest to człowiek bez ideologii, zbój i morderca i takich samych ma towarzyszy-podkomendnych. Jest to dywizja, która swego czasu przeszła na naszą stronę składająca się z Rosjan, Szwedów, Finów. Nie znają pardonu i przypominają barbarzyńców… Przy mnie rzucali mu pod nogi (Batce, jak go nazywają) głowy bolszewików ścięte szablami. Jeśli coś mu się nie podoba u jego oficerów lub żołnierzy, to osobiście ich strzela przed frontem, lub każe się samym wieszać. Spełniają to bez oporu, patrząc mu w oczy jako psy.
Piłem z nim całą noc dzisiejszą, a rano on z grupą swoją, a ja z pułkiem poszliśmy na wypad. Masakra bolszewików była straszna. Pięciokrotnie większe zmasowane siły bolszewickie rozbiliśmy i zmusiliśmy do ucieczki. Po południu przyszedł rozkaz odwrotu, rozkaz o opuszczeniu linii Bugu. Jestem skamieniały z bólu i męki”.
Wilhelm Wilczyński o przekroczeniu Bugu:
„Na podstawie rozkazu dowódcy baonu zbieramy się przy cmentarzu w miasteczku Włodawa, tam też więc przyprowadzam swoją kompanię. Gdy przedmoście zostało całkowicie przez nas opuszczone, wtedy zapłonęły oba drewniane mosty na Bugu. Pożar mostów, podsycony kilkoma beczkami smoły, wzmagał się bardzo gwałtownie, a powstała stąd wielka łuna oświetlała wokół łąki, dojazdy do mostów oraz dolną, a nawet górną część miasteczka Włodawa.
O godz. 21.45 opuszczamy Włodawę i rozpoczynamy marsz w kierunku miejscowości Bruss”.
Mieczysław Lepecki o zakończeniu walk na Ukrainie:
„Dnia 8 sierpnia przekroczyliśmy Bug i po przebyciu ostatnich 20 kilometrów dotarliśmy do stacji kolejowej Krystynopol w Małopolsce. Wschodniej. Na stacji tej zastaliśmy czołówkę amunicyjną, której dowódca sądził, że na przedpolu nie ma już naszych oddziałów, nie wycofał się jednak, tylko ustawił na dachach karabiny maszynowe i czekał na rozkazy. Zobaczywszy nasza kolumnę, początkowo miał chęć ją ostrzelać, ale wkrótce rozpoznał, ku wielkiej swej uciesze, że to swoi. (…).
W Krystynopolu skończyła się nasza kampania na Ukrainie”.