Józef Piłsudski przeniósł się do Zwiahla wraz z tzw. lekkim sztabem.
Generał Jan Romer tak opisał m.in. ten dzień w swych „Pamiętnikach”
„13 kwietnia mianowany zostałem dowódcą dywizji kawalerii dla specjalnych zadań, związanych z szykującą się naszą ofensywą na Kijów.(…)
24 kwietnia w południe byłem w Zwiahlu u Naczelnego Wodza, aby zdać raport i odebrać ustne instrukcje. Po południu Naczelny Wódz był u mnie (w Smołdyrewie) i uczestniczył w wymarszu dywizji z Rohaczewa, 25 kwietnia o godz. 4.”
Tego dnia w Warszawie podpisano polsko-ukraińską konwencję wojskową.
Wacław Jędrzejewicz w swoich „Wspomnieniach” tak opisuje kulisy przygotowania konwencji:
„dostałem inny przydział: powrót do Oddziału II Sztabu Generalnego. (…)
Zastałem tu wszystko pod znakiem wyprawy kijowskiej. Wielu oficerów zostało już wysłanych na teren przyszłej operacji, jak mjr Schaetzel i inni, a ja uzyskałem nominację, tym razem z mjr. Slawkiem, na delegata Naczelnego Dowództwa do pertraktacji z dowództwem ukraińskim nad ptzygotowaniem konwencji wojskowej pomiędzy Polską a Ukrainą. Pertraktacje te trwały już jakiś czas, a trafiłem do nich w fazie końcowej. Musieliśmy spieszyć się bardzo z wykończeniem tej konwencji, gdyż operacja kijowska była już wyznaczona na 26 kwietnia (25 kwietnia- przyp. red.), a konwencja wojskowa powinna była być podpisana wcześniej. Ukończyliśmy ją w nocy z 25 na 26 kwietnia (właściwie powinno być 24 na 25 kwietnia – przyp. red.) w przydzielonym nam lokalu na Zamku, tak, że pod względem formalnym konwencja, na podstawie której rozpoczęły się działania wojsk polsko-ukraińskich , była podpisana przez nas na parę godzin przed rozpoczęciem operacji. Ten pośpiech w pracy znalazł swój wyraz w oryginalnym tekście konwencji, przechowywanym obecnie w Instytucie Piłsudskiego w Nowym Jorku. Czytelnik znajdzie tam szereg poprawe pisanych moją ręką, bo już nie było czasu na przepisanie raz jeszcze całego tekstu.”
skany konwencji ze strony: pilsudski.org