6 sierpień
Naczelny Wódz odrzucił plan odwrotu 4. Armii w rejon Garwolina opracowany przez gen. Rozwadowskiego i jako miejsce koncentracji do kontrakcji przyjął rejon Wieprza. Decyzja ta stała się podstawą do napisania rozkazu do przegrupowania, który nosił numer 8358/III i był podstawą do późniejszej bitwy warszawskiej.
Komunikat Sztabu Generalnego z dnia 6 sierpnia:
„Nieprzyjaciel w dalszym ciągu uporczywie atakuje Ostrołękę. Nasze ochotnicze oddziały jazdy i piechoty nie tylko odparły ataki, ale w lokalnych kontratakach wzięły 100 jeńców i karabiny maszynowe. Podkreślić należy pełną brawury działalność bojową naszych marynarzy na tym odcinku.
Między Ostrołęką a Bugiem oddziały nasze znajdują się bez kontaktu z nieprzyjacielem, który przegrupowuje się do dalszej akcji.
Pod Małkinią silne oddziały wywiadowcze bolszewickie podsuwające się pod linię naszych placówek zostały ogniem odpędzone.
Na wschód od Sokołowa trwa w dalszym ciągu walka z oddziałami nieprzyjacielskimi, które przedostały się na zachodni brzeg Bugu.
W rejonie Pratulina nad Bugiem oddziały nasze wypierając ostatecznie przeciwnika za rzekę, wzięły w rejonie Mokra kilkudziesięciu jeńców i 2 karabiny maszynowe.
W rejonie Brześcia gwałtowne ataki nieprzyjaciela doprowadziły do częściowego opuszczenia przez nas Terespola. Brawurowy kontratak oddziałów poznańskich odrzucił po niezmiernie ciężkich walkach nieprzyjaciela na wschodni brzeg Bugu. Wzięto kilka karabinów maszynowych, 200 jeńców, baterię dział i znaczny tabor.
Na południe od Brześcia został odparty gwałtowany atak nieprzyjacielski na przyczółek mostowy Sławatycze; dalej na południe na linii Bugu spokój. W dalszych walkach w Rejonie Brodów oddziały nasze, wypierając nieprzyjaciela w stronę Radziwiłłowa, wzięły jeńców i zdobycz wojenną oraz sztandar 2 brygady dzikiej dywizji konnej.
W rejonie Mikuliniec nieprzyjaciel nie bacząc na ciężkie straty poniesione w walkach dni ostatnich, ponownie atakował oddziały płk. Januszajtisa.
Walka o linię Seretu na tym odcinku trwa obecnie dalej. Ilość jeńców powiększyła się o 340, karabinów maszynowych doszła do 42. Na odcinku wojsk ukraińskich zacięte walki”.
Józef Jaklicz o odwrocie i braku ochotników:
„Odchodzę dziś w nocy do rejonu Włodawa między Brześciem a Chełmem. Nic konkretnego nie wiem, a to co wiem jest przerażające. Łomża podobno padła. Bolszewicy podobno pod Ostrowią. Gdzież jest nasza armia ochotnicza? Ja dostałem zaledwie 40 ochotników”.
Wilhelm Wilczyński o rozpoznaniu w kierunku na Brześć:
„W dniu dzisiejszym rano otrzymuję rozkaz załadowania swojej kompanii (4 z 5 Pułku Piechoty Legionów) na pociąg pancerny i wyjechania w stronę Brześcia z zadaniem stwierdzenia dokładnej sytuacji na tym kierunku. Według informacji, otrzymanych przez grupę kapitana Hozera, bolszewicy mieli zająć Brześć i posunąć się dalej na zachód. Żadnych natomiast dokładnych wiadomości o sytuacji między Brześciem a Włodawą grupa kapitana Hozera nie posiadała. Mój wyjazd pociągiem pancernym ma dostarczyć te wiadomości i wyjaśnić ewentualne ruchy nieprzyjaciela nad Bugiem na tej przestrzeni. W tym celu mam dojechać możliwie jak najbliżej Brześcia, wiadomości te bezwzględnie uzyskać i następnie przesłać najkrótszą drogą do dowództwa grupy, Celem przesłania meldunków mam przede wszystkim wykorzystać połączenia telefoniczne i telegraficzne kolejowe”.
Jerzy Konrad Maciejewski o bolszewickiej propagandzie:
„Jeszcze w drodze do Brodów czytałem gazety bolszewickie «Krasnyj Kawalerist» i «Polski Komunista». Pełno w nich zjadliwego ujadania na «jaśniepański» rząd, przechwalania się zwycięstwami i różnych, przypuszczam, że fałszywych, informacji. Ba przykład, że 15 pp zbuntował się przeciwko francuskim instruktorom – oficerom, wskutek czego odesłano go na tyły i rozbrojono. Korzystając z ciągłych ruchów w tył i naprzód, bolszewicy zostawiają tę bibułę agitacyjną po chałupach, aby wpadła w ręce polskich żołnierzy, a nasi szeregowcy Żydkowie z największą przyjemnością odczytują te brednie w słuch!”
Edgar Vincent D’Abernon o szansach na pertraktacje pokojowe:
„Armia sowiecka zbliża się nieustannie i obecnie znajduje się o 30 mil ang. od Warszawy. Bolszewicy przekroczyli już wszystkie możliwe granice, etnograficzne i inne, i są w samym środku ziem polskich,. Stanowisko Rządu Polskiego w stosunku do pertraktacji pokojowych bynajmniej nie usprawiedliwia tego najazdu. Od chwili mego przyjazdu tutaj, czyli od dnia 25 lipca, byłem szczerego i usilnego pragnienia rozejmu ze strony Rządu Polskiego, który zrobił już wszystko co mógł, w celu przyspieszenia pertraktacji. Odraczanie terminu konferencji rozjemczych jest jedynie wyrachowaną grą na zwłokę ze strony Rosji”.