Jan Lechoń
-
Z szopką u Marszałka Piłsudskiego
Warszawa w dwudziestoleciu – ach, cóż to było za miasto! Rubaszny Franc Fiszer, legendarny Wieniawa, sarkastyczny Tuwim i śpiewający z balkonu hotelu Bristol, Jan Kiepura. Gdybyśmy znaleźli się teraz w Warszawie lat 20-tych, spostrzeglibyśmy że miasto jest wręcz pijane swoją…
-
Jan Lechoń o Piłsudskim
O samym Piłsudskim mówić oczywiście w kategoriach polularności nie można, bo uczucie dla niego niecałej Warszawy bynajmniej, ale jej lewicy politycznej, robotników, młodzieży, poetycznych kobiet – było to zjawisko innego niż popularność wymiaru, było to olśnienie duszy, potężna miłość na…
-
Lechoń, Tuwim, Wieniawa – przyjaciele i wrogowie
Bohaterowie tego eseju zdobyli najwyższą pozycję towarzyską w przedwojennej Warszawie i nadal budzą żywe zainteresowanie. Uwielbiani niemal przez wszystkich , posiadali wieki poczucie humoru, tworzyli jeden z najlepszych polskich kabaretów „Qui pro Quo”. Byli wielkimi artystami, bardzo uduchowionymi ludźmi. Tym…
-
Jan Lechoń „11 listopada”
Kiedy nocą śpi scena, śnią maszyny huczne I umilkły pioruny, burze, deszcze sztuczne, Kiedy teatr bez widzów, jak kościół bez wiernych, Jest tylko świętym domem tajemnic niezmiernych Ci, co słońcem zrobili blask ramp migotliwy I świat stworzyli bardziej niż życie…



