4 maj
Bolszewicy powołali Polityczny Zarząd Rewolucyjny. W jego składzie znaleźli się m.in. Julian Marchlewski i Karol Radek. Miał on koordynować działania propagandowe w trakcie wojny z Polską.
Z protokołu 144. posiedzenia Sejmu Ustawodawczego odbytego 4 maja 1920 r. Słowa marszałka Trąmpczyńskiego:
„Proszę Panów, jeszcze odczytam telegram, który proponuję wystosować do Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza. (Czyta).
„Wieść o świetnym zwycięstwie, jakie odnosi żołnierz Polski pod Twoim, Naczelniku, dowództwem, napawa radosną dumą cały naród polski. Za ten znojny i krwawy bohaterski trud Wasz, który zbliża nas do upragnionego pokoju i kładzie nowe podwaliny pod potęgę Państwa Polskiego, Sejm w imieniu wdzięcznej Ojczyzny śle Tobie, Wodzu Naczelny, i bohaterskiej armii serdeczną podziękę. (Brawa. Oklaski. Okrzyki: Niech żyje Piłsudski!).
Oklaski Panów dowodzą mi, że wysyłając ten telegram, czynię to w imieniu i według życzenia całego Sejmu. (Brawa).
Ułani z dywizji jazdy dowodzonej przez gen. Romera byli w ciągłym ruchu. Wspomina o tym Kornel Krzeczunowicz:
„Nazajutrz, 4 maja, przybyły dwa nieprzyjacielskie pociągi pancerne z dużymi załogami, z wyraźnym zamiarem odebrania stacji. 9 pułk ułanów wycofuje się na rozkaz po zniszczeniu rządzeń stacyjnych. Nie ma celu wdawać się w walkę z przeważającymi siłami na pozycji wysuniętej 25 km przed własne wojska”
Generał Jan Romer opisuje spotkanie z przedstawicielami strony ukraińskiej:
„Współpraca z Ukraińcami. Tu jeszcze nadmienię, że 3 czy 4 zgłosił się u mnie pułkownik ukraiński, organizator powstań na tyłach bolszewickich (nazwisko zapomniałem) i że omówiliśmy z nim kwestię współdziałania obojga sił, pozostawienia broni po wsiach itp. Starałem się skłonić Ukraińców do podjęcia akcji na Czerkasy, ażeby bolszewikom odciąć odwrót. Zgadzałem się pozostawić na razie chłopom broń – dopóki by nas jakaś ich nielojalność nie zmusiła do rozbrojenia; słowem, postępowałem z nimi jak najlojalniej. Także pułkownik ukraiński robił wrażenie człowieka szczerego, ale jego pomocnicy widocznie kierowali się typową podejrzliwością i nie chcieli wykonać wskazanej im operacji. Stanowisko ich przyjąłem zupełnie obojętnie, dodając: „moje oddziały zdobyły dość wawrzynów (te mu w przybliżeniu skreśliłem), nie jesteśmy i nie potrzebujemy być o was zazdrośni; jeśli wy z okazji nie korzystacie, to nas ani nie ziębi, ani nie grzeje; oczekujemy od was lojalności, ale jesteśmy siebie pewni”.