15 październik
Komunika Sztabu Generalnego z dnia 15 października:
„Na północny wschód od Wilejki jazda nasza, posuwając się z kierunku Krzywicz rozbiła 6. dywizję sowiecką, zdobyła 2 działa, 17 karabinów maszynowych, 13 kuchni polowych, tabory i kancelarię dywizyjną. Wśród kilkuset jeńców, którzy dostali się w nasze ręce, stwierdzono kilku dowódców pułków sowieckich.
Poza tym sytuacja bez ważniejszych zmian”.
Kornel Krzeczunowicz o wręczeniu odznaczeń:
„15 października przybył do pułku dowódca dywizji celem przypięcia nam pierwszych Krzyży Virtuti Militari. Otrzymali je ppłk Henryk Brzezowski, rtm. Kornel Krzeczunowicz, rtm. Lucjan Bochenek, st. wachm. Andrzej Janeczko (3 szwadron), wachm. Jan Łabudzki (4 szwadron – chor. Orłowski był już od miesiąca w kadrze), wachm. Karol Łanocha (5 szwadron) i plut. Jakub Flank (szwadron km-ów). Jeszcze w czasie marszu na Korosteń otrzymali oni wstążeczki orderowe i rycerski pocałunek od dowódcy korpusu. Po ceremonii odbyła się defilada pułku”.
Wilhelm Wilczyński o jednej z ostatnich walk 5 pp Leg.:
„Wczoraj wieczorem II batalion 5. Płku Piechoty Legionów wykonał wypad jedną kompanią na m. Żukówka. Po czterdziestominutowej mniej więcej walce, w której dochodziło do ostrej walki na białą broń i granaty ręczne, nieprzyjaciel złamany wycofał się w kierunku północnym, ponosząc przy tym znaczne straty. Zdobyto trzy ciężkie karabiny maszynowe oraz zabrano trzydziestu czterech jeńców. Wedle zeznań jeńców stwierdzono, że była to 6 Brygada Piechoty sowieckiej (16,17 i 18 Pułki Piechoty sowieckiej oraz batalion «Osobyj» – około dwóch tysięcy ludzi), ta sama, która niedawno przebijała się z Gródka na Radoszkowicze, gdzie rozpędziła tabor naszej IV Brygady Kawalerii i która umknęła nam sprzed nosa w chwili, gdy muśmy stali na nocnych kwaterach we wsi Zborowicze. W wypadzie tym został zabity sierżant Luty oraz jeden żołnierz ranny.
Poza tym wiadomości na ogół o nieprzyjacielu brak”.
Kazimierz Sokołowski o ostatnich dniach przed zwieszeniem broni:
„Początkowo miałem w dniu dzisiejszym roboty niewiele, wieczorem jednak musiałem przeprowadzić ewidencję broni blisko 100 ludzi w szwadronie i wykaz ów na czysto dla tzw. oficera broni (plutonowego Sznajdra) przepisać. Toteż spóźniłem się z konieczności na kawę w kuchni szwadronu, a kolację u moich gospodarzy również diabli wzięli. Mimo to na głód skarżyć się nie mogę, aczkolwiek na dobitkę nam drugi dzień chleba: sprzedałem dziś 88 sztuk papierosów za 40 marek i mogłem przez to wypić szklankę herbaty oraz zjeść małą rybkę, quasi-ciastko, ¼ funta kiełbasy i 1/8 chleba w miasteczku, a że z fasunkowym plutonowym Jesionkowskim jesteśmy obecnie w przyjemnej komitywie, więc dostałem nieco chleba i smalcu. Zawsze sobie człowiek w nieszczęściu poradzi., zwłaszcza, jeśli chodzi o jedzenie czy picie – i w tym ja (bez zarzutu o zarozumiałość) celuję.
Nasza swoboda i spokój kończą się. Bolszewicy pokoju nie podpisali, idziemy więc – dalej”.