26 maj
Nieprzyjaciel silnie naciera na odcinku 1 Armii. Armia ta wspiera częścią sił praw skrzydło 4 Armii. Najcięższe walki na odcinku 7 Armii prowadził 23 pp.
Pierwotnie jako dowódcy Armii Rezerwowej planowani byli generałowie Antoni Listowski, a później Gustaw Zygadłowicz. Ostateczna decyzja co do obsady personalnej zapadła 28 maja.
Codzienność na froncie odnotowuje dowódca 51 pp Marian Kukiel:
„Mamy zbiegów bolszewickich. Okazuje się, że 41 Dyw., przesunięta tu spod Olszanki, wybiera się uderzyć na nas na zachód od toru, na Nowosiółki-Hołabecze, dziś o godz. 19 (późniejszy zbieg melduje, że dopiero nastąpi to jutro o godz. 3, gdy kuchnie przyjdą). Bolszewicy zbierają się w lesie na południe od Żydówki (Romaniwki). I jedna jeszcze wiadomość. Dzielny porucznik Różycki z pociągu pancernego „Iwaszkiewicz” poszedł z patrolem ku Słobodzie Krzykliwieckiej i skonstatował dwie pancerki bolszewickie wykolejone. Co im tak dogodziło nie ma pewnych danych, ale bodaj, że uszkodzenie torów przez pionierów 51 pp.
Rodzi się myśl, żeby to zagarnąć. Jadę do stacji Krzyżopol dla orientacji. A tu okazuje się, że bolszewiki zdołali jeden z torów uwolnić, bo pancerka ich pojawia się – widać jak na dłoni dym biały. „Iwaszkiewicz: udaje się natychmiast w walkę ogniową. Obserwujemy chwil. Projektowany wypad I/51 dla opanowania wykolejonych pancerek – zaniechany.”
Warto zapoznać się z tym, co działo się w tym czasie w Kijowie. Tak opisuje to Wiktor Tomir Drymmer:
„Agenci moi, szperający po całym Kijowie, zameldowali, że na Padole (przedmieście Kijowa, do którego żadna z licznych okupacji Kijowa nie ośmieliła się zajrzeć), aż kipi od dezerterów z białej i czerwonej armii, byłych machnowców i innych zabijaków, których bolszewicy chcieliby zwerbować do tak zwanych bojowych diesatkow („dziesiątki bojowe”, prototyp sowieckich oddziałów partyzanckich). Obecnie działał na Padole zakonspirowany sztab tych „dziesiątek”.
Uzyskałem nie tylko zgodę sztabu na zrobienie obławy na Padół, ale dostałem dwie kompanie piechoty jako asystę. Ściągnąłem z 2 Armii oficerów z Sekcji Defensywy i wraz z moimi oficerami i podoficerami zaczęliśmy przeczesywać słynny Padół. Rezultat przeszedł oczekiwania, aresztowaliśmy kilku emisariuszy z mandatami Sowieta Truda i Oborony, podobnych do tego, jakie miał Rybak na Wołyniu. Aresztowałem paru ludzi ze sztabu „bojdesów”. Tam też, na Padole, dostałem informację o wybitnym szpiegu polskim, kobiecie, która grasuje w jakimś pułku naszej kawalerii (mówiono, że w „jeździe tatarskiej”). Ponadto mi nie tylko jej rysopis, ale i adres w mieście.
Nie czekając na ściągnięcie na miejsce wszystkich ludzi, poszedłem z kilkoma podoficerami pod wskazany adres. Aresztowaliśmy ją. Jak było do przewidzenia, nie znaleźliśmy ani przy niej, ani w mieszkaniu żadnych kompromitujących dokumentów. Była to młoda kobieta olśniewającej urody. Przyprowadzona do naszego gmachu nie przyznawała się do niczego, miałem jednak w swoich rękach bolszewika, który sam był szpiegiem i ja wydał.”