16 wrzesień
Komunikat Sztabu Generalnego z dnia 16 września:
„Na północ od Dniestru oddziały nasze i armii ukraińskiej w marszu za cofającym się nieprzyjacielem osiągnęły ogólną linię Zyrawka–Uhrynkowce–Złoty Potok–Korościatyn–Monasterzyska, biorąc 150 jeńców, zdobywając jedną ciężką armat, 3 karabiny maszynowe i około 150 podwód z amunicją.
W rejonie Gniłej Lipy i górnego Bugu walki straży przednich, w których oddziały naszej jazdy zajęły Chołojów i Radziechów.
Na północ od Radziechowa osiągnęliśmy linię Milatyn–Szpikolasy.
W rejonie na zachód od Łucka oddziały nasze dotarły do linii Świniuchy – Zaturce i przełamując opór nieprzyjaciela, w dalszym pochodzie zajęły Łuck.
Na południowy wschód od Kowla, przekroczywszy Stochód, posuwamy się w kierunku Rożyszcz.
214. pułk ułanów, zajmując Turzysk, zdobył 4 parowozy, 180 wozów, pociąg pancerny «Krasnyj kawalerist», 3 samochody pancerne, 8 dział, 30 karabinów maszynowych i dużo materiału wojennego.
W Pińszczyźnie oddziały generała Bałachowicza nawiązały kontakt z oddziałami powstańczymi, operującymi na tyłach wojsk bolszewickich.
W rejonie Kobrynia toczą się walki na linii kanału Orzechowskiego. W walkach tych wzięto do niewoli 157 jeńców, w tym jednego oficera.
W rejonie Puszczy Białowieskiej żywa akcja wywiadowcza.
W Suwalszczyźnie spokój”.
Stanisław Jan Rostworowski pisze z Hrubieszowa w liście do żony:
„Nocny atak powiódł się doskonale, bo ze stratą jednego rannego, zdobyło się mocną, Styrem okoloną fortecę. Jeszcze ładniejszy był rajd mjr. Bochenka na Kowel, który przyniósł nam 3000 jeńców, kilka baterii oraz pociąg z lokomotywami, które będą dowozić żywność i amunicję. Posuwamy się więc szybko naprzód, dążąc do uzyskania dogodnej linii obronnej, na której państwo polskie można by osłonić przed powtórną inwazją.
Kilka momentów ciekawych zdarzyło się dzisiaj, bo byliśmy w mieście jeszcze w czasie końcowych walk. Drogi fatalne, więc odbywamy je częściowo jazdą kawaleryjską w autach. (…)
Przyjemnie jest patrzeć na to, z jaką ulgą witają nas wszyscy, nie wyłączając Żydów, gdyż czują, że powraca ład i porządek. Komuniści rabują tak samo biednych jak i zamożnych, toteż idee ich nigdzie nie trafiają do przekonania, a różnokolorowe afisze nie ujmują już nikogo”.
Z historii wojennej 36 pp:
„W dniu 16 września kontynuować natarcie miał 21. pułk piechoty wraz z II batalionem 36. pułku piechoty; natomiast bataliony I i III pułku 36. ściągnięte zostały do Meduchy jako odwód. W natarciu, które na odcinku II batalionu rozpoczęło się o godz. 17, kompania 6 podporucznika Stanisława Wyderki zajęła Kąkolnicę, a kompania 5 podporucznika Słowikowskiego Słobodę. Tymczasem na skutek akcji sąsiedniej 12. Dywizji na Brzeżany oraz stanowiącego lewe skrzydło 8. Dywizji 33. pułku piechoty, który po ciężkiej walce zajął Bursztyn, Rosjanie rozpoczęli odwrót”.
Władysław Broniewski o nadchodzącym starciu z Litwinami:
„W jakiejś rezerwie na jakimś froncie – jak zwykle. Właściwie to jeszcze nie na froncie, bo wojny z Litwinami na razie nie ma, ale zanosi się na nią bardzo.
Rok temu miałem z nimi porachunki – warto by je zlikwidować