8 październik
Komunikat Sztabu Generalnego z dnia 8 października:
„Północna nasza grupa obsadziła Oszmianę i Soły, przecinając w ten sposób linię kolejową Mołodeczno–Wilno.
Na pograniczu litewskim, nie zważając na zawarty rozejm, dnia 7 bm. Litwini ponownie atakowali nasze placówki; pod wsią Maluki patrol litewski przekroczył linię rzeki Mereczanki”.
Rozkaz nr 1 Naczelnego Dowództwa Wojsk Litwy Środkowej:
„Żołnierze i ludność Litwy Środkowej!
Ziemie Grodzieńskie i Lidzkie, po tylu trudach i ofiarach oswobodzone od dzikich hord bolszewickich i Wilno – przed którymi sprzymierzona z Polską Ententa wstrzymała polskie szeregi – układem bolszewicko-litewskim, bez udziału obywateli tego kraju – pod panowanie rządu litewskiego zostały oddane.
Komisja Ententy tam gdzieś w Suwałkach o ich losie bez naszego głosu chce decydować.
Na to zgodzić się nie możemy.
Z bronią w ręku prawo nasze stanowienia o sobie obronimy!
Obejmując Naczelne Dowództwo nad Wami, w imię prawa i honoru naszego – wspólnie z Wami uwolnię ziemie nasze od najeźdźcy, ażeby Sejm Ustawodawczy tych ziem w Wilnie zwołać, który jedyny o ich losach decydować będzie.
Dla tymczasowego zarządu tych ziem – Litwę Środkową stanowiących – powołam obywateli tego kraju, ażeby ład, spokój i porządek zabezpieczyć.
W imię tego naprzód
Matka Boska Ostrobramska nasze czyste pobudki niech błogosławi.
Żeligowski Lucjan
Generał i Naczelny Dowódca
Wojsk Litwy Środkowej
Eustachy Misiewicz o rozmowie z generałem Lucjanem Żeligowskim:
„Generał Żeligowski lubił zawsze swoich artylerzystów i teraz nawet przesiedział parę godzin na pogawędce. W czasie rozmowy, w pewnym momencie gen. Żeligowski powiedział: «Nu, moja artyleria, powiedzcie, jak myślicie, pójdziem nocą na Wilno, czy lepiej ruszyć z rana?». Otóż pamiętam, jak odpowiedziano generałowi, że lepiej ruszyć z miejsca o świcie, gdyż są lasy i łączność nocą będzie trudna do utrzymania. Wilno jest niedaleko, a siła Litwinów nam nie straszna, to i tak obiad będziemy jeść w Wilnie”.
Kornel Krzeczunowicz o opóźnieniu w rozpoczęciu zagonu na Korosteń:
„Na 8 października zostaje wyznaczony początek zagonu. Ale tego samego ranka o godz. 5 piechota nieprzyjacielska rozpoczyna natarcie od północy. Wyrzuca 2. Pułk szwoleżerów z Katerynówki, o godz. 6.30 trzema kompaniami z km-ami atakuje Nemelanówkę. Bronią jej 2 i 5 szwadron 8 pułku. Pchor. Brykczyński z własnej inicjatywy wychodzi ze swoim plutonem na skrzydło nieprzyjaciela i szarżuje. Natarcie zamienia się w ucieczkę nieprzyjaciela. W naszym ręku zostaje osiemnastu jeńców”.