28 maj
Tego dnia Józef Piłsudski mianował gen. Kazimierza Sosnkowskiego dowódcą Armii Rezerwowej.
Natarcie Budionnego na 50 pp zostaje odparte przez polską kawalerię.
Jak odnotował Jerzy Kirszak w książce „Armia Rezerwowa gen. Sosnkowskiego w roku 1920” Józef Piłsudski tak motywował wyznaczenie konkretnej osoby na stanowisko dowódcy nowo utworzonej armii:
„Wysyłając Sosnkowskiego, miałem zamiar zużytkować jego siły na czas względnie krótki, gdyż jest mi potrzebny w ministerium, dałem go tam, gdyż był jedynym z ludzi, których miałem pod ręką, zdolnych do zagrania va banque, bez względu na sytuację i fantomy wyobraźniowe) flanki, popłochowe nastroje, itp. rzeczy, które niestety zbyt silnie wpływają na wielu dowódców.”
Notuje Marian Kukiel:
„Od południa ciężka walka pancerek. Bolszewicy atakują skrzydła zewnętrzne obu baonów. Naszej pancerki i baonów znów nie ma na placu. Dwie kompanie baonu I pod stacją Rudnica cofają się bez rozkazu; kpt. Faff stwarza nową linię o kilometr za stacją, która zostaje w przedpolu. Z kolei baon III dalej na prawu uchodzi raptem, bez nacisku wroga, pociąga za sobą do odwrotu spod Stawek i Cherestyszczy 4 pułk strzelców podhalańskich. Zmuszamy ich do zajęcia stanowisk na linii balonu I. Jednakże znać wyczerpanie nerwowe. A za prawym skrzydłem naszym, pod Krzykliwcami, wre bitwa.
Nareszcie późną nocą sytuacja wyjaśniona.”
O działaniach wojsk Petlury opowiada Jerzy Konrad Maciejewski:
„I tu, w Kobyłeckiem, jest pobór. Chłopi gromadzą się w kupki i gorąco rozprawiają na ten temat. Ogólnie daje się słyszeć, że głupio robi Petlura, biorąc na raz aż pięć roczników. Skąd on weźmie dla tych ludzi mundurów, broni, amunicji i żywności? Już i teraz każą ze sobą na tydzień żarcia zabierać (…)
Chłopstwo powszechnie twierdzi, że póty tu jako tako będzie, póki Ukraińców wspierają Polacy. PO ich odejściu nie upłynie dwa miesiące, jak znów przyjdą bolszewicy. Jeszcze nie dorośli Ukraińcy do swojej państwowości. W ogóle panuje ogólne zniechęcenie do wszelkich poczynań.”