30 maj
Naczelny Wódz zdecydował o zmianie na stanowiskach dowódcy 1. Armii (gen. Zegadłowicz zastąpił gen. Majewskiego).
Armia Rezerwowa objęła front na odcinku: Krasław –Słobódka – wschodnie brzegi jeziora Drywiaty –Dworzyszcze Nowe – Isaje – jezioro Bohiń – Kolonia – Wielka Wieś – Antony – Maciszki – Możejki – Dołża – Łotwa – Przegrodź – jezioro Miadzioł – Sosnówka – Pasyn (wg Jerzego Kirszaka „Armia Rezerwowa…”).
Kornel Krzeczunowicz relacjonuje:
„Po dobrym odpoczynku w Horodyszczu (nie było żadnego pościgu) wyruszyła nasza dywizja 30 maja o godz. 10 na północny zachód, do Pustowarowa. Nowe rozkazy przewidywały, że zadaniem jej będzie „ciążenie nad prawym skrzydłem Konnej Armii” dla hamowania jej postępów w kierunku Koziatyna. Dzień 29 maja był nie tylko pierwszym zetknięciem się Budionnego z jazdą polską (na jego prawym skrzydle), lecz także z polską piechotą (na jego lewym skrzydle). Przeciw tej ostatniej miał poważne powodzenie dzięki zaskoczeniu w rejonie Pliskowa dwóch półbatalionów w marszu na nowe pozycje i całkowite ich rozbicie. Oba oddziały zostały zniesione przez okrążające szarże i cztery działa z nimi maszerujące stracone. Nieprzyjacielska dywizja jazdy zdobyła Plisków i kilka innych miejscowości, tworząc 17-kilometrową wyrwę we froncie.”
Jedno z bardziej znanych wydarzeń wojny z bolszewikami, to przejście na polską stronę brygady kozaków. Wydarzenie to opisał Jan Fudakowski:
„Rankiem, nazajutrz po bitwie (pod Wołodarką – przyp. red.), gruchnęła w szwadronie wiadomość, że nocą Kozacy przysłali do naszego dowództwa parlamentarzystów. I rzeczywiście, kilka dni później, w Mazepińcach, szwadrony stanęły rozwinięte na przycerkiewnym placu, ze sztandarem na czele, a brygada kozacka, pod dowództwem esauła Jakowlewa przemaszerowała przed pułkiem, przechodząc na naszą stronę.”